Türkiye’de parti içi politikaları ve davranışları ayrı ayrı özellikler gösteriyor. Örnek olarak AK PARTİ gayet durgun. İç çekişme ve iç mücadele yok, en azından dışarı yansımıyor. Lider tam lider, her şey ona bağlı, onsuz yaprak kımıldamaz görünümü var.  MHP’de tam bir itaat ve disiplin izlenimi mevcut. Lidere bağlılık söz konusu. İYİ PARTİ düzenli ve görev dağılımına uyulduğu görülüyor. Herkes yetenek ve bilgileri doğrultusunda fikir üretiyor. DEM kitabın kavlince hareket ediyor. Lider ne söylerse diğerleri aynı söylüyor. İdeoloji. CHP zor bir parti. Bu partide yönetici olsun olmasın, bilgili ya da bilgisiz kendini bilen olarak görüyor. Oturmuş bir lider bulamadı. Çıkmazlarda, bir lider bulamadığından tıkanıp kalıyor. Çok fazla duygusallık ön planda .Aynı sloganlar, aynı nutuklar. Aynı kişiler partiye hakim olmak istiyor. Yeniler çemberi geçemiyor. Ahbap çavuş ilişkileri. Bunun adını iyi koymuşlar, demokrasi.  Ne diyor, O daha dünkü. Babası partiye hizmet etmiş, dedesi üye imiş. Adam kendine milletvekilliğini veya parti yöneticiliğini hak görüyor. CHP’de sancı devam ediyor. Bir yanda Özel, öte yanda Kılıçdaroğlu. Birbiriyle mücadele ediyor. Horozu çok olan bu partide bir türlü sabah olmuyor.  Kılıçdaroğlu durdu, bekledi mahkeme kararıyla birden bire ortaya çıktı. Kendi muhasebesini yapmadan ve geçirdiği başarısız zamanları düşünmeden bile bile ikilik yarattı. Aradan üç yıla yakın bir zaman geçmiş. Geçmişte on üç yıl genel başkanlık yapmış ve hiçbir seçimde partiyi ileri noktaya taşıyamamış. Yüzde kırk sekizi geç. Tüm muhalif oyları var orada. Memleketin genel durumu bilinen bir gerçek. Hayat pahalılığı ve enflasyon altında büyük bir kesim çok zor durumda. Geçim sıkıntısı almış yürümüş. Temel gıdaların yanına varılmıyor.  Ayrık otu gibi biten tarikatlara bağlı cemaatler ve içlerinde ajanlar. Bunu yakın geçmişte ve uzak geçmişte bu güzel ülke çok yaşadı. Muhalif düşünen tamamen bürokrasiden dışlanmış durumda. Belediyeler ve içeri atılanlar içler acısı. Büyük bir kesimin suçsuz olduğu verilen tahliye kararlarından belli. Hapis yatmak ya da yatmamak şansa mı bağlı? Ahvali durum böyle böyleyken Kılıçdaroğlu’nun vaziyeti unutulacak gibi değil, yazık! Hüseyin Seyfi